Beeldhouwer/ 3-dimensionaal / monumentaal
Hoewel André van der Linden in zijn vormentaal vaak uitgaat van meetkundige vormen, ontsnappen zijn beelden aan koele berekening en wetmatigheid. Toevoegingen die op het eerste gezicht ongerijmd lijken, fungeren als tegenhangers van de constructivistische elementen. De beelden ontlenen hun visuele spanning aan deze tweeledigheid.
De combinatie van vrije lijnen en vaste verbindingen is een beeldelement dat bijdraagt aan de spanningsopbouw van zijn beelden.
Contrasten tussen statische en dynamische elementen leveren vormen op die kunnen herinneren aan een figuratie, een dichterlijke benadering van de waarneembare werkelijkheid. Daarbij kan de ene keer het zwaartepunt liggen bij een dergelijke figuratie, terwijl een volgend beeld juist weer meer naar een abstracte vormentaal neigt.
Zo ontstaan beelden die gestalte geven aan levende wezens en aan de motieven en drijfveren die hen in beweging brengen.
